علّامه شعرانى و آيت‌اللّه آشتيانى و متألّه الهى قمشه‌اى ، هر سه قانون طب بو على را تدريس مىفرمودند و جناب آقا ميرزا احمد آشتيانى در آن تبحّرى به سزا داشت . من از شش‌سالگى به مكتب رفته‌ام و تاكنون نديم من كتاب ، و معشوق من كتاب و درس و بحث و تدريس و تصنيف است . خاطره‌اى از حضرت استاد شعرانى به ياد دارم كه شنيدنى است و آن اين كه روزى به من فرمود : « مبادا به سرنوشت ابن اعلم مبتلا شوى » گويند ابن اعلم علوى رياضىدان ، منجم معروف ، معاصر عضد الدوله ديلمى از كثرت كار و كوشش در تحصيل و تصنيف علوم و فنون « خستگى و ملال دماغى » به دو روى آورد به‌گونه‌اى كه وقتى او را ديدند با آن‌همه عشق و علاقه‌اش به كتاب ، كتابهايش را يك جا جمع كرده مىخواهد آتش بزند ، لذا مرحوم استاد از روى مطايبه فرمود كارى نكنى كه به سرنوشت ابن اعلم دچار شوى . مصاحبه‌گر روزنامهء رسالت ( 24 / 7 / 1373 ش ) از حضرت استاد علّامه حسن‌زاده پرسيده است : حضرتعالى را در حوزه و خارج از حوزه به عنوان يك استاد مسلّم رياضيات مىشناسند ، اطلاع داريد كه امروزه دانش‌آموزان ما در

--> با اين‌همه نگارنده با برخى از دوستان پس از وفات مرجع عالىقدر آقا سيد محسن حكيم صاحب مستمسك شب جمعه‌اى كه حدودا يك هفته پس از وفات حضرت حكيم بود ، در مسجد جمعه تهران در نماز مغرب و عشاى معظم‌له شركت كرديم ، پس از نماز ايشان منبر رفت و انصافا فهرست‌وار به اندازه يك كتاب مطلب بيان فرمود آن‌گاه كسى سؤال كرد بعد از آقاى حكيم از كدام مجتهد تقليد كنيم ؟ آقاى رفيعى اين مرد بافضيلت و خالى از هرگونه هواپرستى فرمود : از آقاى خمينى ، سائل پرسيد فتواى شما چيست ؟ فرمود : « من بقاء بر تقليد را هم جايز مىدانم » . معظم‌له در اين گفتگوها هيچ سخنى از خودش به‌ميان نياورد كه خود نشان از اخلاص است . رحمة اللّه عليه .